Love, Freedom and Open Source

Pojawił się prawie 7 minutowy gameplay gry Modern Warfare 2 z targów E3.

Od tego momentu zaczynają się moje opinie na temat samego gameplay'u więc, jeżeli nie chesz sobie psuć zabawy, najpierw go obejrzyj. ;)

Czytaj dalej...

Miał być w piątek, więc wrzucam dzisiaj. ;) Z tej części kursu poznamy klasę głównego okna w Qt, jak tworzyć własne widgety oraz na czym polega mechanizm sygnałów i slotów. Miłej lektury.

Główne okno w Qt reprezentuje klasa QMainWindow. Jest to chyba najczęściej dziedziczona klasa. Pozwala nam na umieszczanie menu oraz statusu. Najprostszy program z QMainWindow wygląda tak:

mainwindow.hpp:

Czytaj dalej...

Przed-wstęp:

Już od dawna miałem zamiar zacząć pisać taki tutorial (obok kursu C++, ale ten chyba zacznę jak wyjdzie C++0x). Głównym powodem jest brak takich materiałów w polskiej sieci. Moux nie napisał nic nowego od 4 lat (i nie sądzę żeby miał ochotę to reaktywować). Z kolei Biblioteka Riklaunima traktuje głównie o wykorzystaniu Qt w Pythonie, czyli PyQt4. Drugim powodem jest fakt, że nie ma lepszego sposobu na podniesienie swojej wiedzy jak uczenie innych. Poza tym ten blog, z założenia, ma być blogiem technicznym (poza moimi własnymi pierdołami, które są zabawne lub ważne dla mnie samego) skupionym wokół programowania w C++, Qt czy pokazujące różne zagadnienia z okolic KDE, Linuksa jako takiego, czy mojego własnego fooaudio (uprzedzając pytania: fooaudio się rozwija, powoli (ze względu na moje ostatnie problemy osobiste oraz nadchodzącą sesję), jednak idzie do przodu. I jak na ironię im wolniej idzie tym lepszy kod powstaje. Jednak już niedługo projekt powinien nabrać sensownego tempa i gdzieś w okolicach połowy lipca o nim napiszę).
Na początku kurs będzie obejmował kilka prostych rzeczy (prezentacja kontrolek, ustawianie ich, tworzenie własnych, sygnały i sloty), później zajmę się bardziej zaawansowanymi rzeczami, niekoniecznie związanymi z GUI (aplikacje sieciowe, wielowątkowość, multimedia). Jest także opcja, że jeżeli interesowałby was jakiś konkretny temat, to postaram się go możliwie szybko opisać. Dajcie mi wtedy znać albo w komentarzach, albo przed jid/e-mail (znajdziecie je w dziale "O mnie"). Miłej lektury, mam nadzieję że komuś to się przyda. ;)

Czytaj dalej...

<Zal> Ładnie - tylko wyłącz to autoplay w widgetcie z muzą ;p
<Matthew> jest włączony tylko na głównej :P
<Zal> I to strasznie wkurwia :D
<Matthew> Ty i tak nie wchodzisz na główną -.-
<Zal> Lepsze wrażenie wywołałaby tylko ścieżka dźwiękowa z pornola :D
<Matthew> masz
<Matthew> po prostu się nie znasz na dobrej muzyce :P
<Zal> Nie, ona jest dobra :D
<Zal> Ale nie jak się włącza ot tak ;D
<Matthew> xD
<Zal> O! I teraz jest bosko ;]
<Matthew> "Myszko, jesteś cudowna, ale mówić możesz wtedy gdy Cie włączę" ;]
<Zal> xD

Rozmowa po raz kolejny zeszła na Myszatą... mam nadzieję że ona nigdy tego nie przeczyta. ;]

Dzisiaj drugi (i ostatni) dzień konferencji infoShare 2009. Pierwszym z wykładów dzisiejszego dnia była prezentacja pana Wojciecha Wiewiórowskiego na temat eGoverment w Polsce. Mimo obaw prezentacja okazałą się bardzo interesująca. Prelegent przedstawił przykłady tworzenia polskiego prawa pozwalającego na tworzenie eGoverment w Polsce. Porównał również stan Polski do Korei Południowej, w której to relacja obywatel - administracja ma charakter biznesowy, przez co obywatele płacą za obsługę internetową. Został również uchylony rąbek tajemnicy pracy nad składaniem pit-37 przez internet i dlaczego mamy możliwość składania go tylko na login i hasło zamiast podpisu cyfrowego.

Czytaj dalej...

Po przerwie obiadowej (która trwała 15 minut, ponieważ wcześniejsze wykłady się przeciągnęły) odbyła się prelekcja pana Kamila Brzezińskiego z GG Network S.A. na temat tworzenia natywnych aplikacji mobilnych. Przedstawione zostały wady i zależy pisania aplikacji mobilnych, również w stosunku do aplikacji webowych (zabrakło mi porównania mobilnej i webowej wersji klienta gadu-gadu ;)). Po krótce były omówione platformy na które możemy wytwarzać oprogramowanie wraz z ich zaletami, wadami, możliwościami oraz problemami jakie możemy napotkać. Zaprezentowane zostały również formy dystrybucji takiego oprogramowania. Przy okazji odniosłem wrażenie, że prowadzący nispecjalnie lubi produkty firmy Apple, gdyż za każdym razem jak o nich wspominał podnosił mu się głos. Z jednej strony podobała mi się aktualność prezentacji (Ovi Store Nokii), jednak z drugiej strony muszę przyznać że stała na dość niskim poziomie merytorycznym. Mimo przeznaczenia na nią 1.5 godziny skończyła się po ledwo 40 (!!!) minutach. Prowadzący próbował się jeszcze ratować slajdami z innego wykładu nt. klienta Gadu-Gadu na iPhone'a. Co prawda nie mogłem na niej być z powodu zajęć(przy okazji pozdrowienia dla mojej kochanej grupy laboratoryjnej z sieci komputerowych), jednak z relacji kolegi Zala, była ona równie porywająca jak pierwsza część, więc niewiele straciłem.

Czytaj dalej...

Dzisiaj jest pierwszy dzień z dwudniowej konferencji informatycznej infoShare 2009. Miejscem konferencji jest Nowy Gmach ETI Politechniki Gdańskiej. Plan konferencji znajduje się na tej stronie. Rejestracja przed konferencją przebiegła wyjątkowo sprawnie. Po dostaniu identyfikatora oraz kilku upominków (kubek (mam nadzieję że tym razem da się w nim pić ciepłe napoje ;)) oraz notatnik sygnowane logiem infoShare, długopis WP oraz teczkę Samorządu Studenckiego Politechniki Gdańskiej). Co ciekawe nikt nie sprawdzał czy osoba która przyszła na konferencję faktycznie ją jest. Dowolna osoba mogła przyjść, wziąć plakietkę, upominki i wyjść.

Pierwszym wykładem mającym odpowiedzieć o tym, czy w Polsce może powstać Dolina Krzemowa. Pan Marek Hołyński z PTI opowiedział o swoich doświadczeniach związanych z pracą w Dolinie Krzemowej (w Silicon Graphics) w porównaniu do pracy na polskich uczelniach. Różnica jest diametralna. W USA, jeżeli osoba coś wymyśli, zostaje wypchnięta poza uczelnię, aby założyła własny biznes. Na uczelniach (nie tylko polskich, ale również europejskich) mając błąd w aplikacji można załatwić dofinansowania, wygłaszać wykłady, pisać artykuły przez około 2 lata, a ten sam problem w firmach z Doliny Krzemowej załatwia się w 2 tygodnie.

Czytaj dalej...

(nie ma tu nic nowego czego nie wymyśliłby średnio inteligentny użytkownik komputera)
Prywatność w internecie w dobie portali społecznościowych nie stoi na szczególnie wysokim poziomie. Nawet mimo wszystkich ograniczników wprowadzanych przez te portale (dane tylko dla znajomych, itp).

Postanowiłem się pobawić. Skorzystałem z portalu ze zdjęciami odtapetowanych i sztucznych piękności, w którym dziewczyny przed 18 wyglądają jakby miały conajmniej 25 lat. Wybrałem pierwszą naturalnie wyglądającą dziewczynę. I co już o wiem można się dowiedzieć? Imię (bez nazwiska), jak wygląda (wzrost, kolor oczu. włosów, ich długość), co lubi, czym się zajmuje, plany na przyszłość, cechy charakteru (chociaż w te akurat bym nie wierzył zbytnio, póki się nię pozna kogoś osobiście nie można wpełni w to wierzyć), data urodziń, wiek, miejsce zamieszkania.

Czas przejść do drugiego portalu który umożliwia spotkania znajomych ze szkoły. I tutaj pojawia się problem. Takiej osoby nie ma. Osoba z profilem w portalu fotograficznym bez profilu w skoku na naszą kasę? Niemożliwe. Wychodzą przy okazji dwie ciekawe rzeczy. Nawet z mając niepełne dane da się znaleźć osobę (szukanie po samym imieniu i wieku nie jest zbyt efektywne). Druga rzecz to, że znajomi zawsze najskuteczniej nas zdradzają. Znalezienie profilu znajomego tej osoby na drugim portalu nie było już takim problem. A z niego małym kosztem można się dostać do profilu poszukiwanej osoby. Czego się tutaj dowiadujemy? Nazwisko! Numeru GG (Skype ukryty, ale podejrzewam, że jakbym się wykosztował w pierwszym przypadku dostałbym te dane bez problemu). Pierwotna miejscowość okazała się tylko miejscem studiowania. Więc teraz mamy miejsce gdzie ta osoba jest zameldowana. Numer akademika. Uczelnia (znalezienie tej osoby na samej uczelni też nie byłoby problem, ot wystarczy nasz znajomy który też tam studiuje). Rodzina, chłopak itd.

Ciekawe, że informacje ukrywane w pierwszym przypadku można było bez problemu odnaleźć w drugim miejscu i odwrotnie (niekonsekwencja ludzi oraz różna polityka prywatności portali). Zawsze mnie to bawi. Ale szczyt chyba osiągłnęła Nasza Klasa, która mimo możliwości zablokowania galerii przed nieznajomymi pozwala oglądać zdjęcia tej osoby w innych profilach (ach, kochane Pinezki). Im więcej czasu poświęcimi tym prawdopodobnie wiecej danych zdobędziemy. Pytanie tylko skąd u ludzi którzy szanują swoją prywatność taka lekkomyślność w ich udostępnianiu?

I jak Infinity Ward obiecało tak i pojawił się gameplay z Modern Warfare 2 (wiem, tłumaczenie tytułu nie jest zbyt trafne, ale inne które przyszły mi do głowy nie brzmią zbyt dobrze). Gameplay możemy obejrzeć na tej stronie.

A co nas czeka w listopadzie (jak niektórzy mawiają, po co komu wakacje? Byle był już listopad ;])? W oddziale pod dowódctwem Mydełka będziemy walczyć ze złym podwładnym Zachajewa który jest jeszcze gorszy od swojego poprzednika i chce dam nam jeszcze więcej zaba... znaczy walki celem uratowania świata. Będziemy walczyć w Syberii, Brazylii (nie w Afryce, jak twierdzą niektórzy :P) i (podobno, choć na gameplay'u tego nie zauważyłem) Afganistanie. Będziemy mogli się pościgać na skuterach śnieżnych. Może znowu polatamy bombowcem. Prawdopodobnie nie spotkamy już kapitana Price'a, któru umarł pod koniec Modern Warfare (chociaż pewnie po cichu wszyscy liczą na to, że Infinity Ward go w magiczny sposób wskrzesi i tradycji stanie się zadość).

Mają zniknąć nieskończone respawn'y przeciwników. Ma być zachowany filmowy charakter gry (za co wprost uwielbiam MW, oglądając egzekucję prezydenta Al-Fulaniego myślałem tylko o tym dlaczego oni chcą mnie zabić i błagałem żeby tego nie robili. To się nazywa gra z klimatem ;]). Dostaniemy tryb co-operative, jednak będzie on obejmował inne lokalce i misje niż te z Single Player. Z jednej strony szkoda, z drugiej daje możliwość pojawiania się kolejnych map.

W tej chwili pozostaje tylko czekać na targi E3, na których to Infinity Ward zaprezentuje Modern Warfare 2.

Mając chwilę czasu postanowiłem skompilować KDE4 z SVN i zobaczyć jak sprawuje się pierwsza beta wersji 4.3. Żeby za dużo się nie bawić (KDE małe nie jest i wybór poszczególnych komponentów oraz kompilacja ich tak żeby wszystko działało trochę zajmuje) postanowiłem wykorzystać kdesvn-build. Kompilacje przeprowadziłem na dwóch komputerach:
- stacjonarnym - AMD Athlon X2 6000+, Radeon 4870 oraz 2 GB ramu,
- laptopie - Core 2 Duo (2Ghz), nVidia GeForce 9300M GS i również 2 GB ramu.

Czytaj dalej...